Ne acıdır ki, aynı zaafiyet hafta sonu tekrar etti. Adaklı İlçesi’nde polis merkezinin dibine kadar gelen örgüt mensupları saldırı hazırlığındayken nöbetçi polis memurunun “dur” ihtarı saldırıyı önlüyor ve kısa süreli çatışmanın ardından örgüt mensupları kaçıyor. Nereye kaçtıkları veya ne kadar kaçabildikleri, ya da ilçeden ne kadar uzağa gidebildikleri ise muamma.

Burada yaşanan olay haber olarak dikkate alınabilir ama asıl görünmesi gereken durum, cıvıklaşan istihbarat çalışmaları.

Örgüt mensupları şehrin içine kadar iniyor, eylem yapıyor ve sonrasında bir iki kişinin gözaltına alınmasıyla her şey normale dönüyor. Öncesini irdelemeyenler, sonrasında yaşanan gelişmeleri başarı olarak lanse ediyor! Bundan ders almayan istihbarat birimleri, aynı zafiyeti sürdürüyor ve örgüt mensupları bu kez Adaklı’nın göbeğinde polis merkezine saldırı girişiminde bulunuyor.

Olacak iş değil!

Ya birileri referandum öncesinde bir şeyleri kaşıyor, ya da istihbarat birimleri çökmüş vaziyette!

Devletin üst birimleri bunları neden görmüyor anlamış değilim. Madem başarılı bulmadığınız emniyet müdürünü değiştiriyorsunuz ve mazeret olarak ‘halka inemedi’ diyorsunuz, o zaman istihbaratın başında kim varsa onu da değiştirin. Örgüt mensupları şehre kadar inip alışverişini yapıp gidiyorsa, nasıl görev yapmaktan bahsediliyor?

Bunca zaafiyete rağmen bu koltuklar işgal ediliyorsa, bundan sonra yaşanacak olumsuzlukları da kabullenmeniz gerekecektir.

Polisin görevi ne?

Cevap belli. “Halkın canını ve malını korumak, olası huzursuzlukları önlemek.” Tabiî ki bunları yaparken kendi canını da koruyacak. Ne yazık ki, son zamanlardaki istihbarat zaafiyetleri ve halktan kopuşlar, halkın da, polisin de can güvenliğinin kalmadığını gösteriyor.

Hayat, yaşanmış tecrübelerle doludur.

Yakın tarihte Ankara’da bir araya geldiğim Bingöl Eski Emniyet Müdürü Ekrem Çelik, aslında Bingöl Emniyet Teşkilatı için en iyi örnek ve tecrübedir.

Anlattığı yaşanmış bir anısı dikkatimi çekmişti. Çünkü mesaj netti.

“Halka iner ve halktan biri olursanız, sizi her türlü tehlikeye karşı korurlar. Size gelecek her türlü tehlikede önünüzde siper olurlar”

Ama gelin görün ki, kimse örnek almak istemiyor. Tek istenen şey, koltukların sağlamlaştırılması, makamın verdiği havanın halk üzerinde estirilmesidir.

Emniyet Müdürü değişti. Tayini çıktıktan sonra düzenlenen veda programında hiç yakışık kalmayan sözler sarf edip “Birileri üfledi, gidiyoruz” diyen Emniyet Müdürü Ahmet Uzunçakmak’ın gidişine kimse üzülmedi. Çünkü halka inememiş, polis okulunda uyguladığı taktikleri uygulamaya çalışmıştı. En büyük dezavantajı ise, Ekrem Müdür gibi birinden sonra o koltuğa oturması olmuştu. Yolu açık olsun diyelim.

Ve şimdi yeni müdür geldi.

Kendisi hakkında herhangi bir bilgi ve görüş sahibi değilim. Bu yüzden önyargılı davranmak da istemem.

Ama şunu belirtmeliyim ki, başarılı olmak istiyorsa; halka inmeli, halktan biri olmalı. Kurum içerisinde iyi bir ekip oluşturmalı. Polis memuruyla uğraşmayı değil, amir tabakasıyla iyi bir ekip kurmanın yollarını aramalı. Memurunu gözetmeli, halkın sevdiği memurları kazanmalı. Çünkü çarşı pazardaki polis memuru; amirini, müdürünü temsil eder ve onun aynası olur. Amire lojmanda yer vermek için başarılı memurları göndermenin çareleri aranmamalı. İyi bir terörle mücadeleci olmak yetmiyor. İyi bir iletişimci, iyi bir yönetici olmak gerekiyor. Terörle mücadele ederken halka terörist muamelesi yapılmamalı, oturduğu koltuğu korumakla yükümlü olduğu halka borçlu olduğunu unutmamalı.

Kısacası genel kanaat; halk adamı olunmasıdır, polisçilik oynanması değil!